رَبم

پروردگارم

مرا به جایی ببر که هیچ چیز در این دنیا

قدرت لرزاندن قلبم را نداشته باشد.

نه از بی‌احساس بودنم،

بلکه از پر بودن دلم به تو.

دستم را آنقدر در دستت محکم کن

که رها شدن هیچ دستی در دنیا

مرا زمین نزند.

نگاهم را از آنچه از دست می‌رود بگیر

و به آنچه همیشه‌گی است، بدوز.

به حضور خودت که نه گم می‌شود و نه دور.

رَبم ...

اگر چیزی را از من گرفتی،

دل سپردگی‌اش را هم از من بگیر.

و اگر چیزی را به من دادی،

وابستگی‌اش را از من دور کن.

تا هیچ چیز و هیچ کس

میان من و تو فاصله به وجود نیاورد.

من نه امنیت را در دنیا می‌خواهم

و نه آرامش را در اتفاقات،

من آرام می‌شوم

اگر تو در میان همه چیز بمانی

حتی وقتی هیچ چیز سر جایش نیست

و هیچ امیدی نیست

اگر تو با من باشی

من هیچ وقت گم نمی‌شوم

و چه زیباست این حقیقت :

که آدمی وقتی همه چیز را از دست می‌دهد

اگر تو را داشته باشد، هنوز (دارا) است.